Scientists and engineers at IBM revealed yesterday that they have created the largest brain simulation on a supercomputer to date. The number of neurons and synapses in the simulation exceed those in a cat’s brain; previous simulations have reached only the level of mouse and rat brains. The cortical simulator, called C2, runs on Dawn, a Blue Gene/P supercomputer at Lawrence Livermore National Laboratory.

BY Sally Adee // November 2009

18 November 2009—Scientists and engineers at IBM’s Almaden Research Center, in San Jose, Calif., announced today at the Supercomputing Conference (SC09) in Portland, Ore., that they have created the largest brain simulation to date on a supercomputer. The number of neurons and synapses in the simulation exceed those in a cat’s brain; previous simulations have reached only the level of mouse and rat brains. Experts predict that the simulation will have profound effects in two arenas: It will lead to a better understanding of how the brain’s architecture leads to cognition, and it should inspire the design of electronics that mimic the brain’s as-yet-unmatched ability to do complex computation and learn using a small volume of hardware that consumes little power.

The cortical simulator, called C2, integrates research from the fields of computation, computer memory, communication, and neuroscience to re-create 1 billion neurons connected by 10 trillion individual synapses. C2 runs on “Dawn,” a BlueGene/P supercomputer at Lawrence Livermore National Laboratory, in Livermore, Calif.

The research was funded by the U.S. Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA), which is spending at least US $40 million to develop an electronic processor that mimics the mammalian brain’s function, size, and power consumption. The DARPA project, called Systems of Neuromorphic Adaptive Plastic Scalable Electronics, or SyNAPSE, was launched late last year and will continue until 2015 with a goal of a prototype chip simulating 10 billion neurons connected via 1 trillion synapses. The device must use 1 kilowatt or less (about what a space heater uses) and take up less than 2 liters in volume. IBM is one of three groups involved in the project. In addition to $21 million in funds for IBM, DARPA also funded HRL Labs, in Malibu, Calif., and HP Labs, in Palo Alto, Calif.

“Real brains are so impressive to computer scientists,” says Jim Olds, a neuroscientist who directs George Mason University’s Krasnow Institute. “Instead of banging our heads against Moore’s Law, why not build computers more like the brain and get them to solve problems the way the brain does?” Right now, Roadrunner, the supercomputer that comes closest to replicating a human’s ability to drive in rush-hour traffic, weighs 227 metric tons and requires a diet of about 3 megawatts. By contrast, the brain regularly handles rush-hour driving on 20 watts (comparable to the power consumption of a Nintendo Wii), and its 1.5 kilograms fit neatly into a handbag.

IBM’s principal investigator for SyNAPSE, Dharmendra Modha, likens the C2 cortical simulator to an electron microscope or a linear accelerator. “It’s a tool that other scientists can now use to better understand how cognition works,” he says.

Olds says the IBM work is extremely promising. “Each neuron in the network is a faithful reproduction of what we now know about neurons,” he says. This in itself is an enormous step forward for neuroscience, but it also allows neuroscientists to do what they have not previously been able to do: rapidly test their own hypotheses on an accurate replica of the brain. “It’s like the Large Hadron Collider in that respect,” says Olds.

The IBM research shows that a model of the human brain—which has 20 billion neurons connected by about 200 trillion synapses—could be reached by 2019, given enough processing power. But Johns Hopkins University electrical and computer engineering professor Andreas Andreou says the C2 simulator underscores an undeniable fact—to better understand the brain, we’re going to need a better computer.

A major problem is power consumption. Dawn is one of the most powerful and power-efficient supercomputers in the world, but it takes 500 seconds for it to simulate 5 seconds of brain activity, and it consumes 1.4 MW. Extrapolating from today’s technology trends, IBM projects that the 2019 human-scale simulation, running in real time, would require a dedicated nuclear power plant.

The human brain offers tantalizing clues to a better computer architecture. For example, today’s microprocessors separate memory and computation. The brain has no such constraints, and its circuits are reconfigurable, specialized, and fault tolerant, too. This makes the human brain much better at recognizing faces and driving a car, to take two examples, than the world’s most sophisticated supercomputers. DARPA’s Urban Challenge, which required contestants to develop an autonomous vehicle control system, proved this point. The Urban Challenge went off the rails faster than anyone expected, with cars idling indefinitely at stop signs or becoming paralyzed by large rocks.

While Andreou, who studies chip architectures for specialized problems, is generally a skeptic about efforts to reverse engineer the brain, what Modha and his team have done is “quite good,” he says. The most interesting thing about the IBM research, Andreou says, is what it bodes for computer architecture—it points to a future of far more specialized electronics.

“I don’t believe in general-purpose parallel computing,” says Andreou. “The way to get to large-scale computing—like a brain simulation or genomics—is to use a specialized chip that will solve a specific class of problems very well. That’s why this [work] is exciting: It gives a lot of really scientific data to actually design such processors.”

Modha says the next step is ”to demonstrate brainlike visual perception, decision [making], planning, and navigation in virtual environments” by mimicking how the brain interfaces with sensory organs and with muscles.

IBM is also working separately on nanomaterials that could enable the construction of brainlike chips. In the final phase, it plans to build a system of 100 such chips simulating 100 million neurons and 1 trillion synapses.

DARPA is not the only organization working toward brainlike cognitive systems. The best-known brain project under way in Europe is Blue Brain, at Ecole Polytechnique Fédérale de Lausanne. And the European Union has also lavished 6.7 million ($9.3 million) on a project that will build an artificial mouse brain. The Chinese government, according to a Wall Street Journal report earlier this year, is spending $1.5 million to develop robots whose artificial brains are driven by microcircuits that evolve, learn, and adapt to real-world situations. And in the United States, the National Science Foundation has funded a three-year study at the University of Southern California’s electrical engineering department to develop a synthetic cortex, which will contain carbon-based (as opposed to silicon) nanometer-scale artificial neurons.

Ειδικοί σε θέματα ασφάλειας υπολογιστών προειδοποιούν ότι κάποιοι κακόβουλοι hackers έχουν αρχίσει να αξιοποιούν ένα κρίσιμο κενό ασφάλειας που τους επιτρέπει να ελέγχουν την κίνηση στο Διαδίκτυο. Τόσο οι χρήστες όσο και οι εταιρείες του Διαδικτύου καλούνται να εγκαταστήσουν επειγόντως τον ενημερωτικό κώδικα (patch) που διορθώνει το πρόβλημα.

«Έχουμε σοβαρό πρόβλημα» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Νταν Καμίνσκι, ο οποίος ανακάλυψε το κενό τον περασμένο Μάρτιο και ενημέρωσε με μυστικότητα μεγάλες εταιρείες όπως οι Microsoft, Google, Yahoo και Cisco.

Ο Καμίνσκι ήλπιζε να κρατηθούν μυστικές οι

οι λεπτομέρειες του προβλήματος μέχρι τον Οκτώβριο, φαίνεται όμως ότι δεν τα κατάφερε.«Η επίθεση είναι πολύ αποτελεσματική [...] Όλοι πρέπει να εγκαταστήσουν τον ενημερωτικό κώδικα, παρακαλώ» τόνισε.

Το πρόβλημα αφορά το Σύστημα Ονομάτων Χώρου (DNS) το οποίο μεταφράζει τις διαδικτυακές διευθύνσεις όπως www.in.gr στις αριθμητικές αλληλουχίες Διαδικτυακού Πρωτοκόλλου (IP) που προτιμούν οι διακομιστές.

Η κερκόπορτα επιτρέπει σε χάκερ να συνδέουν τους χρήστες σε κακόβουλους δικτυακούς τόπους ακόμα και αν έχουν πληκτρολογήσει σωστά τη διεύθυνση την οποία θέλουν να επισκεφθούν.

Αυτό ανοίγει το δρόμο για επιθέσεις τύπου «phishing», κατά τις οποίες οι χρήστες οδηγούνται σε ψεύτικες ιστοσελίδες τραπεζών ή άλλων ιδρυμάτων και καλούνται να αποκαλύψουν κωδικούς ή άλλα ευαίσθητα δεδομένα. O Καμίνσκι έχει δημιουργήσει τον δικτυακό τόπο doxpara.com στον οποίο οι χρήστες μπορούν να ελέγχουν αν ο υπολογιστής τους είναι ευάλωτος.

Μέχρι την Πέμπτη, οι μισοί από τους υπολογιστές που είχαν επισκεφθεί το δικτυακό τόπο δεν είχαν εγκατεστημένο το patch.

Newsroom ΔΟΛ

Έπειτα από το αντιμονοπωλιακό πρόστιμο στη Ν.Κορέα και τις αντίστοιχες κινήσεις στην ΕΕ, ο μεγάλος κατασκευαστής ημιαγωγών Intel αντιμετωπίζει ακόμα μία νομική απειλή, την έρευνα της FTC για το κατά πόσο οι τακτικές της βλάπτουν τον ανταγωνιστή της AMD.

Οι αντιμονοπωλιακές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν κατηγορήσει την Intel, που κατέχει σήμερα το 80% της αγοράς επεξεργαστών, ότι πληρώνει τους κατασκευαστές υπολογιστών να καθυστερούν ή να ακυρώνουν προϊόντα με τσιπ της AMD και ότι προσφέρει τις δικές της συσκευές κάτω του κόστους.

Την Πέμπτη η Νότιος Κορέα επέβαλε στην Intel πρόστιμο 25 εκατ. δολαρίων επειδή προσέφερε μεγάλες επιστροφές ποσών στη Samsung και άλλους κατασκευαστές για να μην χρησιμοποιούν προϊόντα της Advanced Micro Devices.

Τώρα, η Intel αποκαλύπτει ότι η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των ΗΠΑ ξεκίνησε επίσημη έρευνα στις τακτικές πώλησης που εφαρμόζει.

Η AMD, που έχει καταθέσει αγωγή κατά της Intel η οποία πρόκειται να εκδικαστεί το 2010, κατηγορεί τον ανταγωνιστή της ότι οι επιστροφές και τα οικονομικά κίνητρα που προσφέρει στους κατασκευστές υπολογιστών έχουν στόχο τον αποκλεισμό της. Υποστηρίζει ότι οι εκπτώσεις της Intel στις μαζικές παραγγελίες είναι τόσο δραστικές ώστε η ίδια δεν μπορεί να πουλήσει σε ανταγωνιστικές τιμές χωρίς να ζημιώνεται.

Κατηγορεί επίσης την Intel ότι απειλεί με αντίποινα όσους κατασκευαστές χρησιμοποιήσουν τσιπ της AMD.

Η Intel από την πλευρά της υποστηρίζει ότι δεν έκανε τίποτα παράνομο και επισημαίνει ότι οι τιμές των ημιαγωγών διαρκώς πέφτουν, μια ένδειξη ότι ο ανταγωνισμός λειτουργεί.

Και για τους κακοήθης μου αμφιβάλλουν για την δια-επιστημoνική κατασκευή του RoboKit , ορίστε και μια πρόχειρη απόδειξη του υπολογισμού της γωνιακής ταχύτητας του μελλοντικού ultrasonic range detector (σόναρ) , ώστε αυτό να είναι ικανό να ανιχνεύει αντικείμενα μέχρι τα 4 μέτρα χωρίς ‘οριακά’ να έχει κινηθεί. (ΠΡΟΣΟΧΗ! bakalika inside).

Σάββατο, 16 Φεβρουάριος 2008

Η “made in usa” ανεξαρτησία του Κοσόβου είναι πλέον γεγονός. Από τις πρώτες ώρες της ανακοίνωσης χιλιάδες αφίσσες τοιχοκολλήθηκαν σε κεντρικούς δρόμους απεικονίζοντας την αμερικανική σημαία και αναγράφοντας “thank you”! Το όραμα της …μεγάλης Αλβανίας είναι τώρα πιο κοντά από ποτέ και ήδη στο διαδίκτυο κυκλοφορεί πλούσιο τηλεοπτικό υλικό που το επιβεβαιώνει.
Την ίδια στιγμή που τα σύνορα γύρω μας αλλάζουν, στο ελλαδιστάν, άπαντες τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν με το βαρύ πλήγμα της… βαρυχειμωνιάς αποφεύγοντας να αναλύσουν τις παρεμβάσεις των αμερικανοσιωνιστών στην περιοχή μας, που ποιος ξέρει, αύριο ίσως τους ανοίξει η όρεξη για την Θράκη!

Εν το μεταξύ οι πρώτες ώρες της «ανεξαρτησίας» στο Κόσοβο είναι εκρηκτικές. Διαβάστε το ρεπορτάζ του ιστολογίου Greece-salonica και βγάλτε τα συμπεράσματά σας:

Οι σημερινές διαδηλώσεις των Σέρβων του Κοσόβου στη Μιτρόβιτσα την Γκρατσάνιτσα και άλλους θύλακες, αλλά και του Βελιγραδίου δείχνουν να τελειώνουν ειρηνικά χωρίς να επιβεβαιώνονται τελικά οι φόβοι για έκρηξη βίας κατά τη διάρκειά τους…
Χθές όμως ένας Αλβανός του Κοσόβου έχασε τη ζωή του, αργά το βράδυ, στην πόλη Γκνίλιανε, κατά τη διάρκεια των εορτασμών για την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου.O άτυχος άνδρας φέρει δύο τραύματα από μαχαίρι, τα οποία και προκάλεσαν το θάνατό του. O δράστης έχει συλληφθεί, αλβανικής επίσης καταγωγής, ενώ κατά τη διάρκεια των χθεσινών εορτασμών, επτά άτομα τραυματίστηκαν από αδέσποτες σφαίρες έξι στην Πρίστινα και ένα στο Ποντούγεβο.
Δύο εκρήξεις σημειώθηκαν νωρίς σήμερα το πρωί στο Ζούμπιν Ποτόκ, στο βόρειο Κόσοβο, χωρίς να υπάρξουν τραυματισμοί.H πρώτη έκρηξη σημειώθηκε, τις πρώτες πρωινές ώρες, έξω από το κτίριο της νομαρχίας στο Ζούμπιν Ποτόκ και την ίδια ώρα ακούστηκε δεύτερη έκρηξη έξω από το σπίτι όπου διαμένουν δύο αστυνομικοί της UNMIK.
Από τη δεύτερη έκρηξη καταστράφηκαν δύο αυτοκίνητα της UNMIK. Η αστυνομία ερευνά τα δύο περιστατικά, καθώς και μια έκρηξη που σημειώθηκε χθες το απόγευμα στο βόρειο τμήμα της Κόσοφσκα Μίτροβιτσα…

Και ένα αποκαλυπτικό φωτορεπορτάζ:
http://greece-salonika.blogspot.com/2008/02/blog-post_4462.html

Ακόμα :

Κόσοβο:Αποκλειστικό φωτορεπορτάζ λίγες ώρες πριν τη διακήρυξη ανεξαρτησίας.

Tου “ανταποκριτή” μας,Χ.Π.

Οι δρόμοι της Πρίστινα,την τελευταία εβδομάδα,έχουν πραγματικά κατακλειστεί από αφίσες με τις οποίες οι Κοσοβάροι “ευχαριστούν” τους ευεργέτες τους..!





Δηλαδή:

Tις Η.Π.Α.,

τη Μεγάλη Βρετανία,

και την Ε.Ε..

Το “Grand Hotel” στο κέντρο της Πρίστινα αποτελεί την καρδιά της πολιτικής,οικονομικής,και κοινωνικής ζωής του Κοσόβου.
Μέχρι πριν λίγα χρόνια δε θα διανοείτο κανείς να αναρτήσει τη σημαία των “φιλοσέρβων” Ελλήνων εκεί,καθώς αποτελούσε κόκκινο πανί για τους Αλβανούς του κρατιδίου.Με συστηματική δουλειά όμως και μεθοδικότητα τα τελευταία 2 χρόνια η ικανότατη,πραγματικά,ομάδα του γραφείου Ελληνικού συνδέσμου στην Πρίστινα,έχει καταφέρει να αντιστρέψει την εικόνα που επικρατούσε για τους Έλληνες (απλούς πολίτες αλλά και επιχειρηματίες)με αποτέλεσμα αυτή την ιστορική-για τους Αλβανούς- στιγμή να κυματίζει χωρίς κανένα πρόβλημα η γαλανόλευκη ανάμεσα στις σημαίες των κρατών -προστάτων του Κοσόβου.To πως αισθάνονται γι’αυτό οι Σέρβοι,είναι μια άλλη ιστορία..

Τα πανηγύρια χιλιάδων Αλβανών αυτή τη στιγμή στο κέντρο της Πρίστινα συνεχίζονται έν μέσω σφοδρής χιονόπτωσης ενώ..

Ο RoboKit απέκτησε προσωπικότητα. ΟΚ , δεν ξέρω για τεχνητή νουμοσύνη αλλά σίγουρα απέκτησε κεφάλα 5 x 6 x 8 cm. Σε αυτό αργότερα θα ενσωματωθεί το σύστημα σόναρ . Τώρα είναι χαζό. Περισσότερα στο section Revision History

Η παγκοσμιοποίηση επελαύνει πάνω στον πλανήτη ενσωματώνοντας στους μηχανισμούς της κάθε έκφραση της συλλογικής και της ατομικής μας ύπαρξης. Θύμα της, έχει πέσει και η εκπαίδευση, που πλέον έχει δεσμευτεί απόλυτα, ώστε να λειτουργεί με βάση τους νόμους και τους κανόνες της. Στην χώρα μας, όπου τα τελευταία 15 χρόνια ζούμε την προσαρμογή στο μοντέλο της παγκοσμιοποίησης, η υποταγή της εκπαίδευσης στα κελεύσματά της βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, την βιώνουμε δηλαδή σε πραγματικό χρόνο κι έτσι μπορούμε να έχουμε πολύ καλύτερη εικόνα για το ποιόν της.

Όταν μιλάμε για την εκπαίδευση στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, όπου κυριαρχεί μία χρησιμοθηρική λογική που υποτάσσει τα πάντα στο συμφέρον και τους όρους του κυρίαρχου μοντέλου, μιλάμε στην ουσία για ένα εργοστάσιο παραγωγής πειθήνιων εργαζόμενων, υπάκουων καταναλωτών και λαών κατακερματισμένων, ανίκανων να κατανοήσουν, να κριτικάρουν και να αντιδράσουν στις πολιτικές, οικονομικές και γεωπολιτικές αποφάσεις των πραγματικών κυρίαρχων του πλανήτη.
Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο. Ακόμα και η δημόσια εκπαίδευση που μετέδιδε την γνώση –διαποτισμένη, βεβαίως, από την κυρίαρχη ιδεολογία– ως κοινωνικό αγαθό είναι πλέον παρελθόν. Βρισκόμαστε μπροστά σε μία συγκριτικά πολύ χειρότερη κατάσταση, όπου η εκπαίδευση απροκάλυπτα αναπαράγει το σύστημα. Είναι, δηλαδή, ένα απογυμνωμένο εργαλείο στα χέρια των ισχυρών, με όλη την κυριολεξία του όρου.

Σήμερα η ελληνική εκπαίδευση, ακολουθώντας καταϊδρωμένη τα διεθνή πρότυπα, προσαρμόζεται στις τρεις ύψιστες αρχές του συστήματος: επιχειρηματικότητα, χρηστικότητα, πολιτική ορθότητα. Η προσαρμογή γίνεται σταδιακά και σήμερα την βιώνουμε στον πραγματικό της χρόνο σε κάθε βαθμίδα. Το υπουργείο, το παιδαγωγικό ινστιτούτο και η Ευρωπαϊκή Ένωση αξιοποιούν τα προγράμματα των Βρυξελλών και τους εθνικούς πόρους για να φέρουν σε πέρας αυτόν τον «μεγάλο μετασχηματισμό»: Ήδη, τα βιβλία αλλάζουν σ’ όλες τις βαθμίδες, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές επιμορφώνονται στην νέα παιδαγωγικό πρότυπο και το καινούργιο περιεχόμενο της γνώσης και τα προγράμματα των μεταπτυχιακών σπουδών μεταβάλλονται. Οι αλλαγές αυτές είναι καταστροφικές. Βεβαίως, το μεγαλύτερο βάρος δίνεται στο Δημοτικό, εκεί όπου διαμορφώνονται οι βάσεις της μόρφωσης.
Η χρηστικότητα επιτάσσει την προσήλωση της παιδείας στον καθημερινό πολιτισμό, δηλαδή στον πολιτισμό της κατανάλωσης και της τηλεθέασης. Γι’ αυτό και στα νέα βιβλία της Γλώσσας, η εξοικείωση με την ανάγνωση πραγματοποιείται όχι μέσα από την λογοτεχνία, τα μικρά δοκίμια ή την ποίηση αλλά μέσα από συνταγές μαγειρικής, διαφημίσεις κινητών και παιχνιδομηχανών και οδηγούς πόλεων.

Η επιχειρηματικότητα διδάσκει ποικιλοτρόπως στα παιδιά τους όρους του «νέου ανταγωνιστικού περιβάλλοντος» και την προσαρμογή στις «νέες μορφές εργασίας». Γι’ αυτό και σχεδόν όλα τα προβλήματα των μαθηματικών στα βιβλία του Δημοτικού έχουν να κάνουν με το χρήμα και την καλύτερη αξιοποίησή του. Αργότερα, βεβαίως, αφού σφηνωθεί μία για πάντα στο μυαλό του παιδιού ότι τα πάντα γύρω του λειτουργούν ως εμπορεύματα, η «εκπαίδευση» προχωράει ένα βήμα παραπέρα: Την σειρά έχουν διαγωνισμοί του τύπου «η καλύτερη επιχειρηματική ιδέα» ή εργασίες στα μαθήματα της οργάνωσης και διοίκησης των επιχειρήσεων ή της τεχνολογίας (που προφανώς έχουν σχέση με την αγορά).

Για την δε πολιτική ορθότητα, η «νέα θαυμαστή γνώση» ξεδιπλώθηκε σε όλη του την έκταση προσφάτως, στο νέο βιβλίο Ιστορίας της Στ’ Δημοτικού. Σε ό,τι αφορά στο περιεχόμενο εξωραΐζεται κάθε τι που συνδέεται ιστορικά με την παρούσα τάξη πραγμάτων, η γέννηση του καπιταλισμού και η αποικιοκρατία, ενώ ταυτόχρονα υποβαθμίζονται εντέχνως όλες εκείνες οι μεγάλες στιγμές της εθνικής και της κοινωνικής αντίστασης του λαού μας. Και βεβαίως, η πρόσφατη φιλία των Ελλήνων επιχειρηματιών και των αγαπημένων πολιτικών της Αμερικανικής Πρεσβείας με τους Τούρκους στρατοκράτες επιβάλλει τον εξωραϊσμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την υποβάθμιση της εισβολής στην Κύπρο κ.ο.κ. Ταυτόχρονα, η μέθοδος της συγγραφής του βιβλίου αποτρέπει την συγκρότηση κάθε μορφής ιστορικής συνείδησης, αφού η ψευδεπίγραφα «διαθεματική» προσέγγιση την οποία ασπάζεται, μπουκώνει στους ρυθμούς ενός καταιγιστικού τηλεοπτικού ζάπινγκ με κατακερματισμένες πληροφορίες το μυαλό του μαθητή καθιστώντας τον ανίκανο να διακρίνει έστω και υποτυπωδώς τις τόσο απαραίτητες για την ανάγνωση της ιστορίας σχέσεις μεταξύ αιτίου και αιτιατού.
Αναφερθήκαμε τόσο πολύ στο βιβλίο της Ιστορίας, γιατί αυτό αποτελεί «πιλότο» στην Ελλάδα για την νέα πραγματικότητα που θα επιβάλλει η πολιτική ορθότητα στην εκπαίδευση. Όπως δήλωσε ο Τ. Φρήντμαν πρόσφατα, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης ο κόσμος είναι επίπεδος. Προκειμένου να διαμορφώσουν τους υπηκόους αυτού του κόσμου, οι δυνάμεις της πολιτικής ορθότητας αναλαμβάνουν να κατασκευάσουν ένα παρελθόν κι ένα παρόν ισοπεδωμένο από κάθε ιδέα, παράσταση ή γεγονός που να μπορεί δυνητικά να ενισχύσει οποιαδήποτε αντιστασιακή λογική. Σύμφωνα μ’ αυτήν, κάθε λαός που αγωνίζεται για την χειραφέτησή του από τα αυτοκρατορικά δεσμά των ΗΠΑ είναι «εθνικιστικό», ενώ κάθε κίνημα που εξεγείρεται εναντίον της ασυδοσίας και του προκλητικού πλουτισμού των αρχουσών τάξεων φέροντας προ των ευθυνών τις διεφθαρμένες πολιτικές ελίτ είναι «λαϊκιστικό». Και βεβαίως, όλες οι μεγάλες επαναστάσεις και τα κινήματα, ελληνικά, ξένα ή διεθνή καταδικάζονται στο πυρ το εξώτερον . Γνωρίζουμε τους φορείς αυτής της ιδεολογίας στην Ελλάδα: είναι το ΕΛΙΑΜΕΠ, το αγαπημένο θίνκ τανκ της αμερικανικής πρεσβείας, που τόσο πολύ ενεπλάκη υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 16* είναι επίσης το CDRSEE, η διαβόητη μη-κυβερνητική οργάνωση που προωθεί εγχειρίδια επιμόρφωσης των καθηγητών γυμνασίου με την τελευταία λέξη του ιστορικού αναθεωρητισμού, με την αμέριστη υλική και πολιτική βοήθεια του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών, της Coca Cola 3E, του Regency Casino και του μεγαλοχρηματιστή Τζώρτζ Σόρος* και είναι όλοι αυτοί οι πανεπιστημιακοί, από τον Λιάκο, την Ρεπούση, την Κουλούρη μέχρι τον Μαρκέτο και τον Γιαννουλόπουλο και τους λοιπούς απολογητές του υπουργείου Παιδείας και των νεοφιλελεύθερων τεχνοκρατών.

Η επέλαση της αμάθειας
Από την σκοπιά μιας εκπαίδευσης που συμβάλλει στην ολόπλευρη μόρφωση των ανθρώπων, δίνοντας τους εφόδια για να μπορέσουν να ολοκληρωθούν ως ενεργοί πολίτες και σκεπτόμενοι άνθρωποι, να συγκροτήσουν μία προσωπικότητα που είναι ικανή να έλθει σε επαφή με την πολιτική, τις τέχνες και ό,τι συνεπάγεται η ανθρώπινη ύπαρξη πέρα από την επιβίωση, οι αλλαγές αυτές είναι καταστροφικές.

Μπορούν δε να συνοψιστούν υπό έναν όρο, την αμάθεια. Το μείγμα της χρηστικότητας, της επιχειρηματικότητας και της πολιτικής ορθότητας είναι εκρηκτικό. Παράγει λειτουργικούς ηλιθίους που είναι ικανοί μεν να διεκπεραιώσουν τον ρόλο τους ως εργαζόμενοι και ως καταναλωτές ή να πιπιλίσουν με δέκα λέξεις τα μοτίβα της προπαγάνδας, αλλά αδυνατούν να διαβάσουν ή να κατανοήσουν ένα σοβαρό άρθρο σε μία εφημερίδα, να διατυπώσουν μία ολοκληρωμένη πολιτική άποψη, να κατανοήσουν και να κριτικάρουν τον κόσμο που τους περιβάλλει. Δεν μπορούν να κατανοήσουν το υψηλό νόημα των τεχνών, ενώ έχουν εθιστεί στην πνευματική αθλιότητα της τηλέ-ψυχαγωγίας και των κωλάδικων. Και βεβαίως, τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν επ’ ουδενί να υπάρξουν ως πολίτες διαμορφώνοντας ένα ζωντανό κοινωνικό σώμα που βελτιώνει τους όρους της ζωής τους. Τουναντίον, μπορούν μόνο να λιμνάσουν στα πλαίσια του υφιστάμενου μοντέλου. Αυτοί οι άνθρωποι είναι σχεδόν αμόρφωτοι και κατά συνέπεια ευάλωτοι σε οποιονδήποτε μηχανισμό υποταγής.

Η αμάθεια λειτουργεί σωρευτικά. Οι βάσεις της μπαίνουν στο δημοτικό, κατασταλάζει στο γυμνάσιο και το λύκειο και ολοκληρώνεται στο πανεπιστήμιο. Και πέρα από την πολιτική και την κοινωνική της διάσταση, έχει και μία λειτουργική. Τελευταία, μετά τις μεταρρυθμίσεις Αρσένη, όλο και περισσότεροι καθηγητές πανεπιστημίου παραπονούνται για τις αδυναμίες των φοιτητών τους: δεν μπορούν να συντάξουν ένα ολοκληρωμένο γραπτό* δεν καταλαβαίνουν βασικές έννοιες που χρειάζονται λίγη κριτική σκέψη και επεξεργασία παραπάνω* δεν μπορούν να μελετήσουν παρά μέσω της απομνημόνευσης* και φυσικά πάσχουν σοβαρά από την έλλειψη φαντασίας και δημιουργικότητας. Γι’ αυτό, εξ’ άλλου, η εκπαιδευτική αγορά έχει ανακαλύψει τελευταία έναν νέο, προσοδοφόρο κλάδο, τα πανεπιστημιακά φροντιστήρια που «βοηθούν» τους φοιτητές να τελειώσουν τις σπουδές τους.
Βεβαίως, η αμάθεια έχει και μια κυρίαρχη ταξική διάσταση. Τα νέα εκπαιδευτικά ήθη και οι μέθοδοι εξαπλώνονται δίχως κανέναν φραγμό στα υποβαθμισμένα δημόσια σχολεία και στα πιο κακόφημα πανεπιστήμια της χώρας, τα ΤΕΙ και τα δεκάδες ΑΕΙ που έχουν ανοίξει στην περιφέρεια. Αντιθέτως, η αφρόκρεμα των ιδιωτικών σχολείων, όπως είναι το Αρσάκειο, του Μοραΐτη και το Αμερικανικό Κολέγιο καθώς και οι «τοπ» σχολές, η πρόσβαση στα οποία απαιτεί θητεία στα ακριβά, «καλά» φροντιστήρια έχουν βάλει φραγμούς στους μηχανισμούς που παράγουν την αμάθεια. Και τούτο είναι επόμενο, μιας και τα παιδιά των ελίτ, οι αυριανοί ηγέτες, διευθυντές και μάνατζερ πρέπει να έχουν τα απαραίτητα εφόδια και το πνευματικό επίπεδο εκείνο που θα τους επιτρέψει να φέρουν σε πέρας τα ανώτερά τους καθήκοντα. Εδώ ακριβώς φαίνεται η υποκρισία των ελίτ και όλων των άμεσων και έμμεσων υποστηρικτών τους: προωθούν με θέρμη τα «νέα ήθη» στα σχολεία που πηγαίνουν οι κατώτερες τάξεις και οι μικρομεσσαίοι για να τους αποβλακώσουν ενώ για τα δικά τους παιδιά, κρατούν «επίπεδο», ενδιαφέρονται για την ολόπλευρη μόρφωσή τους, εξασφαλίζουν ότι θα αποκτήσουν, παράλληλα με τις τεχνικές γνώσεις, και ένα υψηλό επίπεδο γενικής παιδείας
Βρισκόμαστε, επομένως, μπροστά σε έναν εκπαιδευτικό μεσαίωνα, όπου οι αριστοκρατίες κρατούν για τον εαυτό τους την μόρφωση παραδίδοντας τις «μάζες» αβοήθητες στο έλεος της αμάθειας. Το εύρος του φαινομένου και η λειτουργία του σε ό,τι αφορά στην πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα το καθιστά ένα από τα κεντρικότερα ζητήματα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν όλα τα εκπαιδευτικά κινήματα από εδώ και πέρα. Ταυτόχρονα, βέβαια, αποτελεί μία καλή, κοινή, πραγματική βάση για να συναντηθούν επιτέλους κινήσεις από όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες και να ενώσουν την φωνή τους εναντίον της, υπερβαίνοντας τον συντεχνιασμό τους και θέτοντας για πρώτη φορά έπειτα από πολύ καιρό ένα ζήτημα που αφορά μεν την εκπαίδευση αλλά ενδιαφέρει ολόκληρη την κοινωνία…

Πληθαίνουν όλο και περισσότερο οι αναφορές ότι σε πολιτικές συγκεντρώσεις σε όλο τον κόσμο κάνουν την εμφάνισή τους «μεγάλα έντομα» που μοιάζουν με μύγες.

Άνθρωποι καταγγέλλουν, σύμφωνα με την Washington Post, ότι έχουν δει κάποια ιπτάμενα «έντομα», σαν μεγάλες μύγες, τα οποία «μοιάζουν με μικρά ελικοπτεράκια» και πετούν πάνω από χώρους πολιτικών εκδηλώσεων.

Αν και η χρήση μικρών ιπτάμενων κατασκοπευτικών ρομπότ δεν έχει φυσικά επιβεβαιωθεί από καμία μυστική υπηρεσία σε όλο τον κόσμο, ωστόσο δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται λόγος για την ύπαρξη τέτοιων ρομπότ.

…από e-go.gr

Επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ στην Ολλανδία θεωρούν ότι οι άνθρωποι θα κάνουμε έρωτα με ρομπότ μέχρι το 2012 ενώ μέχρι το 2050 θα έχει νομιμοποιηθεί και ο γάμος με τα ρομπότ.

Ο Dr. David Levy ισχυρίζεται ότι πολύ σύντομα γυναικεία περιοδικά θα «βάλλουν την ιδέα» ότι το σεξ με ένα ρομπότ είναι πολύ καλό και τότε η φράση «με ρομπότ» θα κυριαρχήσει στο life style των ανθρώπων.

Ο καθηγητής επίσης προβλέπει ότι οι κάτοικοι της πολιτείας της Μασαχουσέτης θα είναι οι πρώτοι που θα δοκιμάσουν το σεξ με τα ρομπότ καθώς πρόκειται για μία από τις πιο φιλελεύθερες πολιτείες στις ΗΠΑ καθώς η συγκεκριμένη πολιτεία πρωταγωνίστησε και στον αγώνα για τους γάμους μεταξύ ομοφυλοφίλων ενώ εκεί κυκλοφορούν και πολλοί hi-tech τύποι λόγω της έδρας του MIT.

Οι προβλέψεις ενισχύονται όσο τα ρομπότ αποκτούν όλο και πιο ανθρωπόμορφη όψη ενώ η ανάπτυξη της τεχνιτής νοημοσύνης βοηθά επίσης προς την ίδια κατεύθυνση καθώς δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το σεξ είναι, πάνω απ’ όλα, «εγκεφαλικό».